سركوبى به كار برد . در اينجا هدف ما اين نيست كه بتفصيل وارد جزئيات موفقيت معاويه ، در خريدن رهبران قبائل و ساكت نمودن افراد قاطع‌تر آنها بوسيله سركوبى شديد ، بشويم . اين تفصيلات در مآخذ گوناگون با تفاوتى نه چندان زياد ثبت شده‌اند . ذكر اين نكته در اينجا كافى است كه معاويه پس از ترتيبات دقيق از طريق حكام خود ، ترتيب جمع‌آورى نمايندگانى را از اكثر استانها فراهم كرد و اين نمايندگان ، آنچنان كه نقشه بود ، بايد بيعت خود را به يزيد به عنوان وارث مطلق معاويه اعلام كنند . ( 103 ) انجام اين اقدام در حجاز با ديگر استانها تفاوت فراوان داشت . حجاز محلى بود كه در آن نخبگان شرافت اسلامى و فرزندان اصحاب برجسته پيامبر زندگى مىكردند . مهم‌ترين آنها عبارت بودند از : حسين بن على ( ع ) ، عبد اللّه بن عمر ، عبد اللّه بن الزبير و عبد الرحمن بن ابى بكر . اعزام هر هيئت نمايندگى از مدينه بدون وجود آنها مفهومى نداشت . بنابراين امتناع آنها به همكارى ، بالاترين دشوارى را در اين موقعيّت به همراه داشت . ازينرو ، معاويه شخصا به همراه هزار نفر مرد اسب سوار ورزيده براى روبرويى با مخالفتهاى شديد آنان به مدينه رفت . بنا به خبرى ، معاويه با ورود به مدينه ، اين چهار نفر را براى ملاقات با خود در حومه شهر دعوت كرد و آنچنان رفتارى ناخوشايند نسبت به آنها نمود كه آنان به سوى مكّه گريختند . اين نقشه كارگر شد و معاويه در غياب آنها ، انتصاب يزيد را اعلام نمود . اين انتصاب را هوادارانش تصويب كردند و ديگران نيز شهامت ايستادگى در برابر آن را نداشتند . مسأله مدينه حلّ شده و معاويه رهسپار مكّه گرديد در آنجا ، معاويه موضع‌گيرى خود را تغيير داده و ابتدا كوشيد تا بر اين چهار نفر با رفتارى به غايت دوستانه پيروز شود . پس از اينكه مدّتى با آنها گذراند و احترام و محبّت فراوانى نسبت به آنها نشان داد دقيقا قبل از اينكه بخواهد به محل خود بازگردد ، آرزوى خود را به حمايت آنان از يزيد بيان داشت . وى اين موضوع را توضيح داد كه تقاضاى زيادى از آنان نداشته و يزيد حكمران اسمى خواهد بود و در حقيقت آنها هستند كه در زير نام يزيد ، تسلط واقعى بر حكومت را دارا خواهند بود . پس از اندكى